Avokado çeşitleri

Dünyada ve Türkiye'de en çok yetiştirilen çeşittir [5]. Ağacı yayvan ve orta büyüklüktedir; A tipi çiçeklidir ve Bacon ile tozlanır. Yumurtamsı, çok pürüzlü ve olgunlukta koyu yeşilden siyahımsı mora dönen kabuklu meyveleri Serik'te 160–180 g ağırlığa ulaşmış; yağ oranı %15–17'dir. Çok lezzetlidir, taşıma ve depolamaya birçok çeşitten daha uygundur ve ağaç üzerinde 6–8 ay kalabilir. Ancak düşük sıcaklıklara çok hassastır (yaklaşık –1,1°C) [4].

Soğuklara orta derecede dayanıklıdır (yaklaşık –2,8°C); dikimden 4–7 yıl sonra meyveye yatar. B tipi çiçeklidir; Zutano, Hass, Rincon, Jalna ve Bacon tozlayıcı olabilir. Armut biçimli meyveleri 250–300 g, yağ oranı %19–20'dir; hasadı kasım–nisan arasında yapılır ve meyve ağaçta 5–6 ay kalabilir, ancak olgun meyvenin raf ömrü kısadır. Periyodisiteye eğilimlidir [4].

Uzun boylu ve dik gelişen, soğuğa toleransı çok iyi (yaklaşık –4,4°C) bir çeşittir; soğuk bölgelerde Fuerte'den daha verimlidir. B tipi çiçeklidir ve Hass'ın tozlanmasında kullanılır. Pürüzsüz, koyu yeşil kabuklu meyveleri 250–260 g ve lezzetlidir; kasım–aralıkta hasat edilir ve taşımaya uygundur [4].

Uzun boylu, dik gelişen ve soğuğa dayanıklı (yaklaşık –3°C) bir çeşittir; 2–3 yaşında meyveye yatar. B tipi çiçeklidir; Hass'ın başarılı bir tozlayıcısıdır ve Fuerte'yi de tozlayabilir. İnce, açık yeşil ve parlak kabuklu meyveleri 280–290 g, orta lezzetlidir; olgunlaştığında ağaçta fazla kalamaz [4].

Kuvvetli ve dik gelişir; soğuğa Fuerte'den daha dayanıklıdır. B tipi çiçeklidir; armut biçimli, lezzetli meyveleri 280–300 g ağırlığındadır. İsrail'deki çeşitler arasında en erken olgunlaşanıdır ve raf ömrü uzundur [4].

Antalya'da 2004'te sıcaklığın toplam 24 saat 0°C'nin altında kaldığı ve –3°C'ye kadar düştüğü bir don olayında Lula, Reed ve Pinkerton çok duyarlı bulunmuş, Hass, Santana ve Rincon'da yaprak ve sürgün uçlarında kurumalar görülmüş, Bacon, Ettinger, Fuerte ve Zutano ise hafif etkilenmiştir. Dondan 7–15 gün sonra yoğun meyve dökümü olmuştur [1].