Kayısı çeşitleri

Malatya'nın en önemli kurutmalık çeşididir ve bölgedeki kayısı ağaçlarının %70–75'ini oluşturur. Meyveleri orta irilikte (25–30 g), sarı, az sulu, çok tatlı ve aromalıdır; kabuğu ince, yola dayanımı iyidir ve son yıllarda sofralık olarak da pazarlanmaktadır. Dona, kurağa, monilya ve çil hastalıklarına duyarlıdır [9].

Malatya'da ağaç sayısı bakımından Hacıhaliloğlu'ndan sonra ikinci sıradadır. Meyveleri 30–35 g, tatlı ve sert dokuludur; temmuz ortasında olgunlaşır. Çiçek monilyasına hassas, çile dayanımı Hacıhaliloğlu'na göre daha iyidir [9].

Soğancı'nın parlak, gösterişli meyveleri son zamanlarda sofralık olarak da tüketilmektedir. Çataloğlu verimli, sert etli, tatlı ve az sulu meyveleriyle Malatya'nın kurutmalık çeşitlerindendir. İkisi de temmuzun ikinci haftasında olgunlaşır [9].

Malatya'nın en önemli sofralık çeşididir. Meyvesi kalp şeklinde, iri (40–55 g), sert dokulu ve tatlıdır; iri, gösterişli ve yola dayanıklı olduğu için büyük tüketim merkezlerine gönderilmeye uygundur [9].

Iğdır ve Kağızman'ın sofralık çeşididir; Ermenistan'da Erevani olarak bilinir. Meyveleri oldukça iri (50–60 g), eliptik ve simetriktir. Kendine kısırdır [5, 9].

Yüksek verimli bir çeşittir. Meyveleri küçük (25–30 g), tatlı ve belirgin kırmızı yanaklıdır [5]. Soğukta 35 gün kalitesini koruyarak depolanabildiği belirlenmiştir [6].

İzmir'in erkenci sofralık çeşididir. Meyveleri 30–45 g, turuncu etli, kuvvetli kırmızı yanaklı, mayhoş ve yumuşak dokuludur [9].

Erzincan'ın sofralık çeşididir; meyveleri 40–55 g, tatlı ve yumuşak dokuludur. Soğuklama ihtiyacı 950–1229 saattir [9].

Çağataybey, Alata Bahçe Kültürleri İstasyonu'nun ıslah ettiği verimli, kırmızı yanaklı bir çeşittir. Precoce de Tyrinthe iri, uzunca ve oldukça dayanıklı meyveler verir [5].