Şeftali

Hasat zamanı: Şeftali klimakterik bir meyvedir; hasattan sonra da olgunlaşmaya devam eder, bu nedenle ağaç üzerinde "sert olgun" aşamaya geldiğinde toplanmalıdır. Ağaçta fazla bırakılan meyveler en iyi yeme kalitesine ulaşsa da pazara ulaşmak için gereken sertliği kaybeder. Hasat olgunluğunda yeşil kabuk rengi sarı etli çeşitlerde sarıya, beyaz etli çeşitlerde beyaza döner ve kırmızı üst renk parlaklaşır. Meyveler aynı anda olgunlaşmadığı için hasat 3–4 seferde yapılmalıdır [4].

Erken ve geç hasat: Çok erken toplanan meyveler yavaş ve düzensiz yumuşar, istenen lezzete ulaşamaz ve su kaybına daha duyarlı olur; geç hasat edilen meyveler ise hızla yumuşar, mekanik zarara ve çürüklüklere karşı hassaslaşır ve raf ömrü kısalır [4].

Hasat ve taşıma: Hasat makasla ya da meyve avuç içine alınıp hafifçe çevrilerek yapılır; meyveyi sertçe çekmek zarar verir. Meyveler 9–13 cm derinliğindeki kasalara tek sıra dizilmeli, gerekirse tek tek sarılmalı, güneşte bırakılmamalıdır. Uygun taşıma sıcaklığı 1°C'dir [4].

Depolama: Şeftali genellikle depolanmaz; ancak pazarı düzenlemek için ön soğutmanın ardından 0 ile –1°C arasında ve %90–95 nemde 3–5 hafta saklanabilir. Daha uzun depolamada renk bozulur, meyve eti yavanlaşır ve çekirdek çevresi kararır; depolamaya en uygun çeşidin J.H. Hale olduğu bildirilmektedir. 3–7°C arasında depolama tat ve aroma kaybına, uzun süreli düşük sıcaklık ise iç kararması ve pamuklaşmaya yol açar; pazarlamada su kaybının %6–10'u geçmemesine dikkat edilmelidir [4].

Şeftalide yaprak kıvırcıklığı, bakteriyel kanser, monilya ve virüs hastalıkları ile şeftali güvesi, doğu meyvegüvesi ve yaprakbitleri önemli sorunlardır [2, 3].