meyve.biz

Meyveler / Kestane

Kestane

Kestane, kayıngiller familyasından Castanea cinsinin ağaçlarına ve bunların yenilebilen tohumlarına verilen addır; ülkemizde doğal olarak yetişen tür Avrupa kestanesidir (Castanea sativa). Kazık köklü, 200–500 yıl, bazen 1000 yıl yaşayabilen uzun ömürlü bir ağaçtır [4, 5]. Doğal bir orman ağacı olan kestane Karadeniz, Marmara ve Ege'de yoğunlaşır ve üretimin tamamı bu bölgelerden karşılanır [2]. Türkiye, 1994–2024 ortalamasında Çin ve Güney Kore'nin ardından dünyanın üçüncü büyük kestane üreticisidir [1]; 2024'te 74 bin ton kestane üretti [6].

OŞMNMHTAEEKA

Yeşil aylar hasat dönemi. Kestane hasadı çeşitlere göre eylül başından ekim ortasına kadar sürer; dikenli yumakların hafifçe açılıp içinde doğal rengini almış meyvelerin görünmesi hasat zamanının geldiğini gösterir [5]. Karadeniz'de bazı çeşitlerin hasadı kasıma uzanabilir [4].

Türkiye'de üretim

Türkiye'nin kestane üretimi 2019–2024 arasında 71–80 bin ton aralığında seyretti; henüz kesinleşmemiş 2025 verileri 83 bin tonla bir artışa işaret ediyor [6]. 1990'ların başında 80 bin tonun üzerine çıkan üretimin daha sonra gerilemesinde en önemli etkenin mürekkep hastalığı ve kestane dal kanseri gibi ölümcül hastalıklar olduğu bildirilmektedir [2].

732019762020782021802022712023742024832025*

Bin ton. 2025 verileri kesinleşmemiştir. Kaynak: TÜİK (2026)

En çok üreten iller

İlTonPay
Aydın24.315%32,7
İzmir23.318%31,4
Bartın3.893%5,2
Bursa3.426%4,6
Zonguldak3.016%4,1

*Kesinleşmemiş veri. Kaynak: TÜİK (2026)

2024'te meyve veren yaşta 2,51 milyon, meyve vermeyen yaşta 505 bin kestane ağacı bulunuyordu; kestane bahçelerinin alanı 140 bin dekardı [6]. Kestane dendiğinde kestane şekeri nedeniyle akla ilk Bursa gelse de en fazla kestane Aydın'da üretilir [3].

Ülkemizde kestane üretimi büyük ölçüde ormanlık alanlardaki aşılı ya da aşısız ağaçlardan toplanarak yapılır; bu ağaçların bakımı, hastalıklarla mücadelesi ve hasadı zor olduğundan verim ve kalite düşük kalmaktadır. Seleksiyonla bulunan üstün çeşitlerle kurulmuş kapama bahçelerin yaygınlaştırılması kestane yetiştiriciliği için önemli bir gelişme olarak görülmektedir [2].

İhracat: Türkiye 2019'da yaklaşık 14 bin ton kestane ihraç etmiş ve bu ihracatın %80'i İtalya'ya yapılmıştır. Çin'den yapılan kestane ithalatı ise son yıllarda artarak 2019'da 2.362 tona ulaşmıştır [3].

Değerlendirme: Kestane çiğ, haşlanmış ya da kebap olarak tüketildiği gibi kestane şekeri, kreması, püresi, unu ve pastası yapılarak da değerlendirilir; çiçeklerinden kestane balı elde edilir, koyu renkli ve dayanıklı kerestesi mobilya yapımında kullanılır [4].

Dünyada kestane

Dünya kestane üretimi 1994'te 0,69 milyon tondan 2024'te 2,10 milyon tona çıkarken hasat edilen alan 253 bin hektardan 549 bin hektara genişledi. 1994–2024 döneminde üretimin yaklaşık %85'i Asya'da, %11'i Avrupa'da gerçekleşti; Çin dünya üretiminin yaklaşık dörtte üçünü tek başına karşılarken Türkiye bu dönemin ortalamasında Güney Kore'nin ardından üçüncü sırada yer aldı [1]. Türkiye'nin 2024'te dünya üretimindeki payı yaklaşık %3,5 oldu [1, 6].

Çin1.170 bin t
Güney Kore73 bin t
Türkiye62 bin t
Bolivya60 bin t
İtalya56 bin t
İspanya52 bin t
Portekiz28 bin t
Japonya23 bin t
Yunanistan21 bin t
Kuzey Kore10 bin t

1994–2024 yıllık ortalaması, bin ton. Kaynak: FAO (2026)

Besin değerleri

213 kcal

100 gram çiğ kabuklu Avrupa kestanesinde [7]

Su48,6 g
Karbonhidrat45,5 g
Lif8,1 g
Protein2,42 g
Yağ2,26 g
C vitamini43 mg
Folat62 µg
Potasyum518 mg
Fosfor93 mg
Magnezyum32 mg
Kalsiyum27 mg
Demir1,01 mg
Bakır0,45 mg
Manganez0,95 mg

Karbonhidrat farkla hesaplanmış değerdir [7]. Kestane diğer sert kabuklulardan çok farklıdır: yağı azdır, buna karşın karbonhidrat ve su bakımından zengindir [5]. Bu yüzden enerjisi fındık, ceviz ve bademin yaklaşık üçte biri kadardır ve sert kabuklular içinde C vitamini içeren tek türdür. FAO ve TÜİK üretim verileri kabuklu kestane içindir.

Hasat ve depolama

Hasat: Kestane meyveleri aynı anda olgunlaşmaz. Hasat yere düşen meyvelerin toplanmasıyla yapılacaksa meyveler gün ışığında bekletilmeden gün aşırı toplanmalıdır; güneşte bekleyen meyveler doğal renk ve parlaklıklarını ve nemlerini kaybeder. Ağaçlar sırıkla çırpılacaksa bu iş meyvelerin çoğu olgunlaştığında, dalları kırmayacak şekilde hafifçe vurularak yapılmalı, ağaç altları önceden süpürülmelidir; ancak bu yöntem dal kırılmalarına ve yaprak dökülmelerine yol açar [5]. Sırıkla hasat ağaçlarda yaralanmalara neden olarak hastalıklara karşı direnci de azaltır [2].

Gömü ve kürleme: Meyveli yumaklar beton zemin üzerinde yığın (gömü) halinde toplanır, üzeri eğrelti otuyla örtülür; meyveler daha sonra kalbur üzerinde yumaktan ayrılır. Kestane 12–18°C'de bekletildiğinde nişastası şekere dönüşür ve olgunlaşır [5].

Depolama: Kestane yüksek oranda su içerdiği için saklanması zordur: su kaybettikçe sertleşir ve içi kemik gibi olur, havasız ortamda ise embriyo ölerek meyve bozulur ve koku oluşur. Hasat edilen meyvelerin %40–45 olan nemi korunmalıdır. Kestane 0°C'de ve %70–75 nemde delikli ambalajlarda 4–5 ay kalitesini korur; açıkta saklanan meyveler 0°C'de bile dört ayda %16–30 su kaybeder. Bu nedenle kestane delikli plastik torbalarda ya da teneke kutularda (her 10 kg için 2–3 küçük delik) saklanır [5]. Evde buzdolabında da saklanabilir [4].

Bahçede yetiştirme

İklim
Serin, nemli ve ılıman iklim ağacıdır; geç (mayıs sonu–haziran) çiçek açtığı için ilkbahar donlarından genellikle zarar görmez, ancak sonbaharın erken donlarına hassastır [4, 5].
Kış soğuğu
Dinlenme döneminde gövde kaynaklara göre yaklaşık –25/–35°C'ye kadar dayanabilir [4, 5].
Su
Yıllık 600–1600 mm düzenli yağış alan yerlerde sulamasız yetişir; yaz sıcağından değil kuraklıktan etkilenir [4, 5].
Toprak
Hafif, gevşek, derin ve potasyumca zengin, asidik (pH 5–6,3) toprakları sever; ağır ve killi topraklarda kök çürüklüğüne yakalanır [4, 5].
Tozlanma
Kendine uyuşmaz; bahçede çiçeklenme zamanı uyumlu en az iki çeşit bulunmalıdır. Erkek kısır çeşitlerde iki tozlayıcı gerekir [4, 5].
Ayrıntılı yetiştirme rehberi

Çeşitler

Hastalık ve zararlılar

Kestanenin en önemli hastalıkları mürekkep hastalığı (kök çürüklüğü) ve kestane dal kanseridir; bu ölümcül hastalıklar Türkiye'de kestane üretiminin azalmasının başlıca nedeni olarak gösterilmektedir [2]. Kestane iç kurtları, kirpi güvesi ve 2013'te Yalova'da görülen kestane gal arısı önemli zararlılardır [4, 5].

Hastalık ve zararlılar rehberi

Benzer meyveler

Kaynakça

  1. Food and Agriculture Organization of the United Nations. (2026). FAOSTAT: Crops and livestock products [Veri seti]. 30 Eylül 2026 tarihinde https://www.fao.org/faostat/en/#data/QCL adresinden erişildi.
  2. Karadeniz, V. (2013). Türkiye'de kestane tarımı ve başlıca sorunları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(27), 279–291.
  3. Kestane raporu 2019 [Rapor]. (2019).
  4. Macit, İ. (2024). Kestane yetiştiriciliği [Sunum]. Karadeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü, BÜBS Bölge Grup Toplantısı, Sinop.
  5. Millî Eğitim Bakanlığı. (2013). Bahçecilik: Kestane yetiştiriciliği. Millî Eğitim Bakanlığı.
  6. Türkiye İstatistik Kurumu. (2026). Bitkisel üretim istatistikleri [Veri seti]. 30 Eylül 2026 tarihinde erişildi.
  7. U.S. Department of Agriculture, Agricultural Research Service. (2019). Nuts, chestnuts, european, raw, unpeeled (FDC ID 170574) [Veri seti]. FoodData Central. https://fdc.nal.usda.gov/food-details/170574/nutrients