Trabzon hurması

Buruk ve buruk olmayan çeşitler: Buruk olmayan çeşitler hasattan hemen sonra sertken yenebilir; buruk (kekre) çeşitler ise iyice yumuşayıp burukluğu kaybolunca yeme olumuna gelir [3].

Hasat: Meyveler tam iriliklerini aldıklarında ve kabuğun yeşil rengi kaybolup çeşide özgü turuncu ya da koyu turuncu rengi aldığında sertken toplanmalıdır. Hasat en az iki defada yapılmalı, rengini iyi almamış meyveler toplanmamalıdır. Dallar çok gevrek olduğu için meyveler çekilerek koparılmamalı; dal bir elle tutulup meyve diğer elle dikkatlice alınmalı, uzun saplı meyvelerde sap çanak yaprakların üzerinden kesilmelidir. Buruk çeşitler yeme olumuna gelene kadar ağaçta kalabilir, ancak bu durumda böcek ve kuş zararına karşı önlem alınmalıdır [3].

Depolama: Çeşitlerin çoğu soğuk depoda –1 ile +1°C'de ve %80–90 nemde 2–4 ay saklanabilir. Uzak pazarlara gönderilecek buruk meyveler sertken ince kâğıtlara sarılıp kasalara tek sıra dizilmeli ve pazara sert halde ulaştırılmalıdır [3].

Burukluğun giderilmesi: Normal zamanda toplanan buruk meyveler 21°C'de 2–3 hafta bekletildiğinde kendiliğinden yumuşayarak yeme olumuna gelir. Elma ya da armut gibi meyvelerle birlikte plastik torbada bekletilirse bu meyvelerin çıkardığı etilen gazı olgunlaşmayı hızlandırır ve burukluk kaybolur. Ticari olarak etilen odalarında olgunlaştırma ve karbondioksit uygulaması gibi yöntemler de kullanılmaktadır [3].

Trabzon hurmasında özel bir araştırma yapılmamakla birlikte kök kanseri, Armillaria kök çürüklüğü, antraknoz ve gri küf gibi hastalıkların görüldüğü, Akdeniz Bölgesi'nde ise Akdeniz meyve sineği ve turunçgil unlubitinin en yaygın zararlılar olduğu bildirilmektedir [1, 3]. Bakım işlerini titizlikle yapmak, sağlıklı bitki yetiştirmek ve gerekli kültürel önlemleri almak hastalık ve zararlıların bulaşmasını ve etkisini önemli ölçüde azaltır [3].