Badem

Hasat olumu: Olgunluğa yaklaşan bademlerde yeşil dış kabuk suyunu kaybederek derimsi bir hal alır, çatlar ve renk değiştirir. Tacın iç kısmındaki meyveler çatlamışsa hasada hemen geçilmelidir [1, 7]. Erken hasatta dış kabuk zor ayrılır ve iç buruşur; geç kalınırsa bademler kendiliğinden dökülür, kuş ve kurt zararı artar, yağışlı havalarda renk kararır [1]. Hasada yakın sulama yapılmamalıdır [7].

Hasat yöntemi: Badem geleneksel olarak dalların sırıkla sarsılmasıyla toplanır; bu yöntem gelecek yılın meyve gözlerine zarar verebilir. Sert kabuğu içi koruduğu için hasadın makineyle yapılması daha uygundur [7]. Ağaç altına serilen örtüler hasadı kolaylaştırır [1].

Kavlatma ve kurutma: Toplanan meyvelerin dış kabukları hemen ayrılmalıdır; kavlatma gecikirse kurtlanma, yığın halinde bekletilirse küflenme görülür ve iç rengi kararır [1]. Yağlı bir meyve olan bademde nem %6–8'e indirilmelidir. Kurutulmadan depolanan bademlerin tadı ve aroması kısa sürede bozulur ve aflatoksin oluşumu başlayabilir. Bademleri günlerce doğrudan güneşte kurutmak iç rengini koyulaştırdığından yanlıştır; başka imkân yoksa kurutma gölgede yapılmalıdır [7]. İç büküldüğünde eğilmeyip kırılıyorsa kurutma yeterlidir [1].

Depolama: İyi kurutulmuş kabuklu bademler serin ve kuru ambarlarda yaklaşık altı ay saklanabilir; sert kabuklu depolama en uygun yöntemdir. Soğuk hava depolarında 0°C ve %70–75 nemde kabuklu ya da iç olarak bir–iki yıl saklanabilir [1].

Kabuk tipleri: Bademler kabuk sertliğine göre dörde ayrılır: elle kolayca kırılan el bademleri (iç randımanı yaklaşık %70), dişle kırılan diş bademleri (%50), çekiçle kolay kırılan sert bademler (%40) ve ancak çekiçle kırılan taş bademleri (%18–30) [7]. El ve diş bademlerinde kuş zararı yüksektir [6].

Bademde en önemli zararlı badem içkurdu, en önemli hastalık ise et lekesidir. Badem kaplanı, gözkurdu, bakteriyel kanser, yaprak delen, çiçek monilyası ve yaprak kıvırcıklığı da önemli sorunlar arasındadır [3].