Portakal

Turunçgillerde erken hasatta kabuk kararmaları ve beneklenme görülür, geç hasatta ise meyvenin depoda dayanımı azalır, kabarma ve puflaşma olur. Meyve yüzeyinin dörtte üçü çeşide özgü rengini alınca meyveler hasat edilebilir [7].

Hasat olumuna gelen portakallar ağaçta uzun süre kalabilir; ancak çok uzun kalırsa şeker/asit oranı bozularak meyve yavanlaşır. Meyve suyu oranı %38'e ulaştığında portakal hasat olumuna gelmiş sayılır. Depoya getirilen meyveler kabuğun gerginliğini biraz kaybetmesi için kasalarda bir gün bekletildikten sonra paketlenmeli; portakallar 4–7°C ve %85–90 nemde 1–4 ay saklanabilir [3]. Washington Navel ile Valencia Late muhafaza ve taşımaya elverişli çeşitlerdir [3].

Evde saklama: Akdeniz Bölgesi'ndeki evlerde hâlâ kullanılan, çam iğnesi ve pamuk tohumuyla yapılan geleneksel depolamanın portakalın antioksidan kapasitesini en az üç ay boyunca koruyabildiği, altı ayın sonunda ise yaklaşık %33 kayıp olduğu belirlenmiştir [4].

Kan portakalı suyu: Moro kan portakalından elde edilen suyun C vitamini içeriği dört aylık depolamada oda sıcaklığında 49,1'den 5,5 mg/100 mL'ye, 6°C'de ise 19,2 mg/100 mL'ye düşmüştür; renk ve C vitamini buzdolabı koşullarında çok daha uzun süre korunmaktadır [9].

Depoda en önemli sorunlar yeşil ve mavi küf çürüklükleridir; bu küfler meyveye çoğunlukla hasatta oluşan yaralardan girer [7, 10].

Portakallar subtropik kökenli ve soğuğa hassas meyvelerdir. Genç ağaçlar –4°C'nin altındaki sıcaklıklardan zarar görür; bu nedenle portakal ülkemizde sıcaklığın –2°C'nin altına ve neredeyse hiç –3°C'nin altına düşmediği yerlerde yetiştirilir [3]. Portakal çeşitlerinin soğuktan zarar görme eşiği yaklaşık –3°C olarak verilmektedir [1]. Meyveyi olgunlaştırmak için 12,8°C'nin üzerindeki sıcaklıklarla hesaplanan 1260–2670 derecelik bir sıcaklık toplamı gerekir [3].

Turunçgillerde uçkurutan, kahverengi çürüklük ve gövde zamklanması, kahverengi leke ve virüs hastalıkları ile Akdeniz meyve sineği, unlubit, kabuklubitler, kırmızı örümcek ve pasböcüsü başlıca sorunlardır. Akdeniz meyve sineği, zarar görmüş tek bir meyvenin bile ihraç edilen ürünün geri gelmesine yol açabilmesi nedeniyle ihracatı en çok etkileyen zararlıdır [10].